آدمک اخر دنياست بخند..?

 
 
نویسنده : مهدی . - ساعت ۳:٠٤ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٥/٦/۳
 

تنهايی تمام وجودم منو تنها بزارين        اين تموم بود دو نبودم منو تنها بزارين

دارم مثل يه قصه می شم                 غمگين ترين قصه هاست

دردام هميشه بيصداست                  يه مرد بی ستاره كه دل خوشی نداره 

راهی ام راهی جايی كه پر از زمزمه باشه 

  اونجا  خوشبختی يه دنيا قد سهم همه باشه