آدمک اخر دنياست بخند..?

 
 
نویسنده : مهدی . - ساعت ۳:۱۱ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٥/٧/٢۳
 

رفيق من سنگ صبور غم هام     به ديدنم بيا كه خيلي تنهام               

هيشكي نمي فهمه چه حالي دارم     چه دنياي رو به زوالي دارم        

مجنونم و دل زده از ليلي ها          خيلي دلم گرفته از خيلي ها         

نمونده از جوني هام نشوني            پير شدم پير تو اي جوني          

تنهاي بي سنگ صبور                  خونه سرد و سوت و كور          

توي شبات ستاره نيست               عمري و راه چاره نيست            

 اگر چه هيچ كس نيومد               سري به تنهايت نزد

 

        اما تو كوه درد باش      طاغت بيارو مرد باش